परक्युटेनियस लेझर डिस्क डिस्सेक्टॉमी पीएलडीडी लेझर टीआर-सी

उत्पादनाचे वर्णन

कामाच्या ठिकाणी चुकीची बसण्याची पद्धत आणि शारीरिक हालचालींचा अभाव ही आपल्यापैकी अनेकांना पाठदुखीचा त्रास होण्यामागील असंख्य कारणांपैकी केवळ दोन कारणे आहेत.

आज असा अंदाज वर्तवला जातो की, पाश्चात्य जगातील ७०% ते ८५% लोकांना त्यांच्या जीवनकाळात अपक्षयी पाठदुखीचा त्रास होईल. १०% प्रकरणांमध्ये ही वेदना दीर्घकाळ टिकणारी बनते.
विशेषतः, हर्निएटेड डिस्कमुळे असह्य वेदना होऊ शकतात, ज्या रुग्णाच्या हात-पायांपर्यंतही पसरू शकतात.

आणि यूकेमध्ये या लेझर डिस्क शस्त्रक्रियेला नॅशनल इन्स्टिट्यूट फॉर क्लिनिकल एक्सलन्स (NICE) द्वारे मान्यता देण्यात आली आहे.

परक्युटेनियस लेझर डिस्क डीकम्प्रेशन (PLDD) ही एक प्रक्रिया आहे, ज्यामध्ये लेझर ऊर्जेद्वारे डिस्कमधील दाब कमी करून हर्निएटेड इंटरव्हर्टेब्रल डिस्कवर उपचार केले जातात. स्थानिक भूल देऊन आणि फ्लोरोस्कोपिक देखरेखीखाली, न्यूक्लियस पल्पोससमध्ये एक सुई घालून ही प्रक्रिया केली जाते. न्यूक्लियसच्या वाफ झालेल्या लहान भागामुळे डिस्कमधील दाब झपाट्याने कमी होतो, परिणामी हर्निएशन मज्जातंतूच्या मुळापासून दूर सरकते. ही प्रक्रिया सर्वप्रथम १९८६ मध्ये डॉ. डॅनियल एस. जे. चॉय यांनी विकसित केली.

PLDD सुरक्षित आणि प्रभावी असल्याचे सिद्ध झाले आहे. ही एक कमीत कमी आक्रमक पद्धत आहे, जी बाह्यरुग्ण विभागात केली जाते, यासाठी सर्वसाधारण भूल देण्याची आवश्यकता नसते, यामुळे व्रण किंवा मणक्याची अस्थिरता निर्माण होत नाही, पुनर्वसनासाठी लागणारा वेळ कमी होतो, ही पद्धत पुन्हा पुन्हा करता येते आणि गरज पडल्यास खुल्या शस्त्रक्रियेला यामुळे अडथळा येत नाही. ज्या रुग्णांना शस्त्रक्रियाविरहित उपचारांमध्ये समाधानकारक परिणाम मिळत नाहीत, त्यांच्यासाठी हा एक आदर्श पर्याय आहे.

लेझर फायबर, जे शस्त्रक्रियेत परिणामकारकता, हाताळणीत सुलभता आणि कमाल सुरक्षितता प्रदान करतात.

मायक्रोसर्जिकल PLDD च्या संयोगाने 360 मायक्रॉन कोर व्यासाच्या लवचिक टॅक्टाइल लेझर फायबरचा वापर केल्याने, क्लिनिकल उपचारात्मक गरजांच्या आधारावर गर्दीच्या आणि कमरेच्या डिस्क झोनसारख्या संवेदनशील भागांमध्ये अत्यंत अचूक प्रवेश आणि हस्तक्षेप करणे शक्य होते.

लेझरचे फायदे

किमान आक्रमक PLDD प्रक्रियेचे फायदे
स्थानिक भूलमुळे जोखमीच्या रुग्णांवर उपचार करणे शक्य होते.
खुल्या शस्त्रक्रियांच्या तुलनेत शस्त्रक्रियेचा कालावधी खूपच कमी असतो.
गुंतागुंत आणि शस्त्रक्रियेनंतरच्या दाह यांचे प्रमाण कमी (मऊ उतींना इजा नाही, एपिड्युरल फायब्रोसिस किंवा व्रण तयार होण्याचा धोका नाही)
अतिशय लहान टोचण्याच्या जागेमुळे टाके घालण्याची गरज नाही.
— तात्काळ लक्षणीय वेदनामुक्ती आणि हालचाल
रुग्णालयातील कमी कालावधी आणि पुनर्वसन
कमी खर्च
सुरक्षित, दृश्यमान आणि तात्काळ परिणाम
डायोड टीआर-सी ९८०एनएम १४७०एनएम लेझर्सच्या वापरामुळे उपचाराचा वेळ कमी होतो, दुष्परिणाम कमी होऊन अधिक चांगले आणि दीर्घकाळ टिकणारे परिणाम मिळतात.

PLDD प्रक्रिया स्थानिक भूल देऊन केली जाते. फ्लोरोस्कोपिक मार्गदर्शनाखाली एका विशेष कॅन्युलामध्ये ऑप्टिकल फायबर घातला जातो. फॅसेटवर कॉन्ट्रास्ट लावल्यानंतर, कॅन्युलाची स्थिती आणि डिस्क बल्जची अवस्था तपासणे शक्य होते. लेझर सुरू केल्याने डीकम्प्रेशन सुरू होते आणि इंट्राडिस्कल दाब कमी होतो.

ही प्रक्रिया पाठीच्या कण्याच्या पोकळीला कोणताही अडथळा न आणता पाठीमागून-बाजूच्या मार्गाने केली जाते, त्यामुळे दुरुस्तीच्या उपचारांना इजा होण्याची शक्यता नसते, परंतु ॲन्युलस फायब्रोससला बळकटी देण्याची शक्यता नसते. PLDD दरम्यान डिस्कचे आकारमान किंचित कमी होते, तथापि, डिस्कचा दाब लक्षणीयरीत्या कमी केला जाऊ शकतो. डिस्क डीकंप्रेशनसाठी लेझर वापरल्यास, न्यूक्लियस पल्पोससचा थोडासा भाग बाष्पीभवन पावतो.

तांत्रिक तपशील

क्लिनिकल फीडबॅक

मानक उपकरणे