اصول لیزر در درمان PLDD
رفع فشار دیسک با لیزر از طریق پوست (PLDD) یک روش کم تهاجمی است که برای درمان فتق دیسک کمری یا گردنی استفاده میشود. اصل استفاده از انرژی لیزر در PLDD حول این محور میچرخد تخریب حرارتی کنترلشده و تبخیر هسته پالپوس- مرکز نرم و ژلاتینی دیسک بین مهرهای.
اصول اساسی استفاده از لیزر در پی ال دی دی:
● تحویل هدفمند انرژی:
یک فیبر نوری نازک از طریق پوست و تحت هدایت تصویربرداری (معمولاً فلوروسکوپی یا سیتیاسکن) وارد دیسک فتق شده میشود. پس از قرار گرفتن در هسته پالپوس، انرژی لیزر دقیقاً به ناحیه آسیبدیده تابانده میشود.
● اثر فوتوترمال:
لیزر (معمولاً با استفاده از طول موجهایی مانند دیود 980 نانومتر یا لیزرهای Nd:YAG) هنگامی که توسط آب و پروتئینهای موجود در هسته پالپوس جذب میشوند، گرما تولید میکنند. این باعث میشود:
● تبخیر میزان آب موجود در بافت دیسک.
● انعقاد و دناتوراسیون حرارتی کلاژن و سایر پروتئینها
● کاهش فشار داخل دیسکی به دلیل فرسایش و انقباض بافت.
● کاهش حجم دیسک:
با برداشتن حجم کمی (معمولاً ۱ تا ۲ میلیلیتر) از هسته دیسک، فشار کلی داخل دیسک کاهش مییابد. این کار به جمع شدن قسمت فتق یافته کمک میکند و در نتیجه فشار روی ریشههای عصبی مجاور را کاهش داده و درد را تسکین میدهد.
● کم تهاجمی و حفظ آناتومی:
برخلاف دیسککتومی باز، PLDD نیازی به برداشتن استخوان یا تخریب قابل توجه بافتهای اطراف ندارد. آنولوس فیبروزوس (لایه بیرونی دیسک) دست نخورده باقی میماند و پایداری ستون فقرات را حفظ میکند.
● تحریک شفابخشی زیستی:
برخی شواهد نشان میدهد که آسیب حرارتی کنترلشده ممکن است پاسخهای التیام موضعی را تحریک کرده و واسطههای التهابی (مثلاً سیتوکینهایی مانند TNF-α و IL-6) را که در درد ریشهای نقش دارند، کاهش دهد.
مزایای کلیدی:
● عمل سرپایی
● زمان بهبودی کوتاه
● خطر کم عفونت یا جای زخم
● در صورت لزوم قابل تکرار است
به طور خلاصه، لیزر در PLDD به این صورت عمل میکند تخریب و کوچک کردن دقیق بافت دیسک از طریق انرژی فتوترمالو در نتیجه فشار داخل دیسکی و تحریک ریشه عصب را با حداقل آسیب به ساختارهای اطراف کاهش میدهد.